ΤΑ ΣΥΜΒΟΛΑ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΑΣ-LES SYMBOLES DE FRANCE

 

Η Γαλλική σημαία-Le drapeau français

Η εθνική σημαία της Γαλλίας (γνωστή στη γαλλικά με τις ονομασίες drapeau tricolore, drapeau bleu-blanc-rouge, drapeau français, σπανιότερα ως le tricolore και στη στρατιωτική αργκό, les couleurs) είναι τρίχρωμη. Αποτελείται από τρεις κάθετες λωρίδες, χρώματος μπλε, άσπρου και κόκκινου.

Είναι γνωστή και ως Τρίχρωμη Σημαία ή Τρικολόρ, από το γαλλικό Τρικολόρ. Τα χρώματα της σύγχρονης σημαίας καθιερώθηκαν από τον Βαλερί Ζισκάρ Ντ' Εσταίν, αντικαθιστώντας μια προηγούμενη, πιο σκουρόχρωμη έκδοση της σημαίας.

Η σύγχρονη τρίχρωμη σημαία υιοθετήθηκε ως εθνική σημαία της Γαλλίας από τη Γαλλική Εθνοσυνέλευση στις 15 Φεβρουαρίου 1794. Η χρήση της ξεκίνησε επίσημα στις 20 Μαΐου 1794.

 

L’hymne national français : la Marseillaise-Εθνικός Ύμνος Γαλλίας : η Μασσαλιώτιδα

Η Μασσαλιώτιδα ( La Marseillaise - Λα Μαρσεγιέζ) είναι ο εθνικός ύμνος της Γαλλικής Δημοκρατίας. Η σύνθεση του ύμνου ανήκει στον αξιωματικό του γαλλικού στρατού  Ρουζέ ντε Λιλ. Γράφτηκε στο Στρασβούργο την νύκτα της κήρυξης του πολέμου μεταξύ Γαλλίας και Αυστρίας 17 Απριλίου 1792, κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης. 

Αρχικά τιτλοφορήθηκε Πολεμικό άσμα για τη στρατιά του Ρήνου (Chant de guerre pour l'armée du Rhin) αφού γράφτηκε σαν πολεμικό εμβατήριο. Κατά την επιστροφή του γαλλικού στρατού κάποιοι Μασσαλιώτες εθελοντές άρχισαν να το τραγουδούν στους δρόμους του Παρισιού οπότε και ονομάστηκε στην αρχή «Τραγούδι των Μασσαλιωτών» και αργότερα «Μασσαλιώτιδα». Με τον τίτλο δε αυτόν τραγουδήθηκε στην Όπερα κατά τη κήρυξη της Δημοκρατίας οπότε και συμπεριλήφθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 1792 στη χορογραφία του Γκαρμιέλ ως «Προσφορά εις την Ελευθερία».

Κατά τη διάρκεια της Αυτοκρατορίας και της Παλινόρθωσης θεωρήθηκε επαναστατικό τραγούδι. Η Γαλλική Εθνοσυνέλευση την αποδέχτηκε ως το γαλλικό εθνικό ύμνο σε διάταγμα που εκδόθηκε στις 14 Ιουλίου 1795, καθιστώντας την τον πρώτο ύμνο της Γαλλίας. Τo τραγούδι είχε απαγορευτεί εντελώς από τον Λουδοβίκο τον 18ο και τον Κάρολο τον 10ο. Αποκαταστάθηκε λίγο μετά την Επανάσταση Ιουλίου του 1830. Το 1879, αποκαταστάθηκε ως ο εθνικός ύμνος της Γαλλίας και έχει παραμείνει από τότε.

 

Η διακήρυξη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων-La déclaration  des droits de l’Homme

Η Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του Πολίτη ψηφίστηκε το 1789 κατά την περίοδο της Γαλλικής Επανάστασης από τη Συντακτική Συνέλευση.

Βασισμένη στις ιδέες του Διαφωτισμού και επηρεασμένη από ανάλογο φιλελεύθερο κλίμα κατοχύρωνε για την αστική τάξη με τα άρθρα της κάποια θεμελιώδη δικαιώματα που ως τότε είχαν καταπατηθεί από την εξουσία του απολυταρχικού καθεστώτος. Αναγνωριζόταν σε όλους το δικαίωμα της ελευθερίας, της ισότητας, της ανεξιθρησκίας και το απαραβίαστο της ιδιοκτησίας. Επίσης προασπίστηκε την εξουσία που πηγάζει από το λαό, καταργήθηκαν οι τίτλοι ευγένειας και οριζόταν ότι όλοι οι πολίτες ήταν δεκτοί σε διάφορα αξιώματα, θέσεις και υπηρεσίες ανάλογα με τις ικανότητές τους

Μαριάν-Marianne

Η Μαριάν είναι η αλληγορική μορφή της Γαλλικής Δημοκρατίας. Πρόκειται για μια γυναικεία μορφή που συνήθως φοράει τον φρυγικό σκούφο και εκπροσωπεί τη Γαλλική Δημοκρατία και τις αξίες που περιέχονται στο σύνθημα: «Ελευθερία, Ισότητα, Αδελφοσύνη». Xρονολογείται από τη Γαλλική Επανάσταση και είναι ένα από τα εθνικά σύμβολα της Γαλλικής Δημοκρατίας, η προσωποποίηση της ελευθερίας και της δημοκρατίας.

Η προτομή της Μαριάν, ως εθνική αλληγορική μορφή, κατέχει τιμητική θέση στα δημαρχεία και στα επίσημα κτήρια της Γαλλικής Δημοκρατίας. Το άγαλμά της υψώνεται στη μέση κεντρικών πλατειών του Παρισιού και άλλων πόλεων. Η μορφή της εμφανίζεται σε επίσημα

Ο Γαλατικός κόκορας –le coq Gaulois

Ο Γαλατικός κόκορας είναι ένα από τα ανεπίσημα εθνικά σύμβολα της Γαλλίας ως έθνους. Είναι επίσης το σύμβολο της περιοχής της Βαλλονίας, της Γαλλικής Κοινότητας του Βελγίου.

Εθνική γιορτή της Γαλλίας : 14^η Ιουλίου-La fête nationale française : le 14 juillet

H 14η Ιουλίου καθιερώθηκε ως εθνική εορτή της Γαλλίας από το 1880 και συνδυάζει σήμερα την επισημότητα στρατιωτικών παρελάσεων με την εορταστική ατμόσφαιρα των χορών και βεγγαλικών. Στις 14 Ιουλίου 1789 πραγματοποιήθηκε η κατάληψη της Βαστίλης, μιας φοβερής φυλακής, σύμβολο της αυθαιρεσίας και της καταπίεσης του λαού. Αυτήν την ιστορική μέρα, που σηματοδοτεί την έναρξη της Γαλλικής Επανάστασης, τιμούν οι Γάλλοι κάθε χρόνο.

Το ξεκίνημα της γαλλικής Επανάστασης, βρίσκει το Παρίσι σε μεγάλη αναστάτωση. Το πρωί της 14ης Ιουλίου, ο λαός του Παρισιού παίρνει τα όπλα και κατευθύνεται προς ένα παλιό βασιλικό κάστρο, την Βαστίλη, που λειτουργούσε σαν φυλακή. Μετά από αιματηρούς πυροβολισμούς, καταλαμβάνει το φρούριο και ελευθερώνει τους φυλακισμένους που ήταν μέσα.

Στη Βαστίλη κρατούνταν όσοι αμφισβητούσαν το βασιλιά, ακόμα και ευγενείς. Ο Βολταίρος αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα εκπροσώπου του Διαφωτισμού, ο οποίος φυλακίστηκε εκεί. Η απαρχή της Γαλλικής Επανάστασης εξέφρασε την επιθυμία των γάλλων πολιτών για αλλαγή του καθεστώτος της απόλυτης μοναρχίας, με τον βασιλιά Λουδοβίκο τον ΙΣΤ' να είναι ο εκφραστής του. H ανερχόμενη αστική τάξη,  η οποία περιελάμβανε εμπόρους, τραπεζίτες, υπαλλήλους και βιομηχάνους επιχειρηματίες, με σύνθημα "Ελευθερία, Ισότητα, Αδελφοσύνη", ήταν ο εκφραστής της Επανάστασης. Η άλωση της Βαστίλης αποτελεί την πρώτη νίκη του γαλλικού λαού κατά ενός συμβόλου του Παλαιού Καθεστώτος. Το κτίριο της Βαστίλης κατεδαφίστηκε πλήρως τους μήνες που ακολούθησαν.

Η ημερομηνία της πτώσης της Βαστίλης, που σήμαινε για τη Γαλλία το τέλος της βασιλικής αυθαιρεσίας, καθιερώθηκε από το 1880 ως εθνική γιορτή της Γαλλίας.

Η γιορτή της 14ης Ιουλίου γνωρίζει πάντα μεγάλη επιτυχία. Στο Παρίσι, η παραδοσιακή στρατιωτική παρέλαση στα Ηλύσια Πεδία αποτελεί αντικείμενο σχολαστικής προετοιμασίας. Σε όλες τις πόλεις γίνονται χοροί, φωταγωγίες και βεγγαλικά.

Για να δείς το βίντεο πάτα εδώ